Πρόσφατες αναρτήσεις
Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε νέα

Η 14η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί παγκόσμια σαν «Η ημέρα των Ερωτευμένων»!

“Ανάποδα /Απέναντι /Αντάμα” τα βιβλία της αγάπης – Thisisus.gr


13 February 2021 από ThisIsUs 0 0

Ν’ αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα, τους γνωστούς και τους άγνωρους τόπους, τα πουλιά, τα λουλούδια, τα σύννεφα, και πολύ ν’ αγαπάς τους ανθρώπους.” Νίκος Βελιώτης & Παντελής Θαλασσινός~τραγούδι “Ν’αγαπάς”

ΑΓΑΠΩ


Πέντε μόλις γράμματα σχηματίζουν το πιο δυνατό ρήμα της ελληνικής γλώσσας!! Το θεωρείτε τυχαίο που ξεκινά με «Α» και τελειώνει με «Ω»; Εγώ όχι!! Σαν να περικλείει μέσα του το φως και την ουσία ολόκληρου του αλφαβήτου μας… “Κλείνω τα μάτια. Ζω κι αγαπώ” έγραφε ο Γιάννης Ρίτσος στην Εαρινή Συμφωνία του… Η 14η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί παγκόσμια σαν «Η ημέρα των Ερωτευμένων»! Το ξέρετε όμως πως την ίδια ημέρα γιορτάζεται και η International Bookgiving Day;; Το σημερινό μας αφιέρωμα, λοιπόν, για να συνδυάσει και τις δύο εορτές, περιλαμβάνει όχι ένα ούτε δύο αλλά τρία βιβλία με θέμα την αγάπη – και όχι μόνο!

Άραγε το έχετε προσέξει ποτέ πως όλοι οι τίτλοι αυτής της σειράς βιβλίων αποτελούνται από μία και μοναδική λέξη που ξεκινά από το «Α» ;;; Ο λόγος για τα: «Ανάποδα // Απέναντι // Αντάμα» του Θοδωρή Παπαϊωάννου και της Ίριδας Σαμαρτζή που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Ίκαρος.


“Το σκαθάρι ο Μέλιος αναποδογύρισε κυλώντας τη χωματένια μπάλα του. Και τι παράξενο… όταν είσαι ανάποδα βλέπεις πιο καθαρά… και μπορείς να ανακαλύψεις πολλά. Που κρύβεται η αλήθεια; Τι αξίζει στ’ αλήθεια;”

“Μετά τη μεγάλη επιτυχία του βιβλίου Ανάποδα που σύστησε τον Μέλιο στους μικρούς αναγνώστες, στο καινούργιο βιβλίο του Θοδωρή Παπαϊωάννου ξανασυναντάμε το αγαπημένο σκαθάρι, αντιμέτωπο με μια νέα πρόκληση: Η φίλη του, η Μελανή, βρίσκεται στην άλλη μεριά του δάσους και τον περιμένει, αλλά για να φτάσει εκεί πρέπει να διασχίσει τον μεγάλο δρόμο! Πώς θα το καταφέρει αυτό; Με το μπλε ποδήλατο; με το βιολετί πατίνι; Με αλεξίπτωτο; Με μαγικό χαλί; Ε, λοιπόν όλα θα τα προσπαθήσει! Κι ας αποτύχει! Δεν ξέρεις, μπορεί από πολλές αποτυχίες να φτιάχνεται… η τύχη!” “Ο Μέλιος και η Μελανή ξυπνούν, βγαίνουν από τις φωλιές τους και μαζί ξεκινάνε μια βόλτα στο δάσος. Ο ήχος του νερού, η γλύκα του χυμού, το χρώμα του ηλιοβασιλέματος, το άρωμα των λουλουδιών, ακόμα και το κρύο του χιονιού, όλα μοιάζουν ξεχωριστά, όταν τα μοιράζεσαι με κάποιον που αγαπάς, αντάμα”.




Τις παραπάνω περιγραφές μπορεί να διαβάσει κάποιος σαν αναζητήσει τα βιβλία στο site των εκδόσεων μα δεν είναι αρκετές για να καταλάβετε τον πλούτο συναισθημάτων που αποκομίζει κανείς με την ανάγνωσή τους!! Από τα ωραιότερα βιβλία της συλλογής μας τόσο για το συνδυασμό κειμένου και εικόνας όσο και για τη διάχυτη αγάπη και αισιοδοξία που εκπέμπουν!!


Βιογραφικά


Ο συγγραφέας Θοδωρής Παπαϊωάννου, γεννήθηκε στην πόλη Έσσεν της Γερμανίας! Από πολύ μικρός μπαινοβγαίνει στα σχολεία είτε ως μαθητής είτε ως δάσκαλος και γράφει ιστορίες και παραμύθια. Αγαπάει τη μουσική, το θέατρο και τους περιπάτους στο δάσος. Ζει στην Έδεσσα, ανάμεσα σε ποτάμια, γέφυρες και καταρράκτες!

Η Ίρις Σαμαρτζή, είναι εικονογράφος παιδικών βιβλίων. Η δουλειά της έχει λάβει σημαντικές διακρίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό: Ήταν υποψήφια για το HCAA 2020 (Hans Christian Andersen Award) ύστερα από πρόταση του Ελληνικού Τμήματος της IBBY. Είναι υποψήφια για το ALMA 2021 (Astrid Lindgren Memorial Award). Παράλληλα με την εικονογράφηση, διδάσκει εικαστικά στο νηπιαγωγείο.


Έχοντας γνωρίσει και τους δύο από κοντά έχω να πω πως η καλή τους διάθεση γεμίζει οποιονδήποτε χώρο!! Πιστεύω πως η ενασχόληση και των δύο με παιδιά μικρής ηλικίας τους δίνει ισχυρό avantage ώστε να δημιουργούν καλά παιδικά βιβλία!! Κι αφού γνωρίσαμε τους συντελεστές των υπέροχων αυτών βιβλίων, τί λέτε;;Shall we begin?!

ΑΝΑΠΟΔΑ


“Ζούσε κάποτε στο δάσος ένα μικρό σκαθάρι, ο Μέλιος. Είχε χρώμα μαύρο σαν το κάρβουνο, έξι πόδια και δύο δαγκάνες μπροστά, στο κεφάλι του. Η αγαπημένη του συνήθεια ήταν να φτιάχνει μπάλες από χώμα και να τις κυλά. Μια μέρα, εκεί που κυλούσε μια από τις μπάλες του, σκόνταψε σ’ ένα τόσο δα πετραδάκι. Κι αναποδογύρισε!” Έτσι ξεκινούν όλα…

Για να διαβάσουμε τη συνέχεια χρειάζεται να αλλάξουμε κι εμείς θέση – μάλλον καλύτερα ή εμείς ή το βιβλίο !! Έτσι, κάπως ΑΝΑΠΟΔΑ κάνει την εμφάνισή του ένας τζίτζικας! Έχοντας ακούσει τις εκκλήσεις για βοήθεια από τον Μέλιο, κατεβαίνει από το δέντρο και ούτε λίγο ούτε πολύ ζητά κάτι σε αντάλλαγμα για να τον βοηθήσει!! Η χωματένια μπάλα που του προσφέρεται δεν είναι αρκετή για να σταματήσει να τραγουδάει κι έτσι πετάει πίσω στο δέντρο του… Το ίδιο συμβαίνει και με μία ακρίδα, μία μέλισσα, μία πεταλούδα!!

Τελικά, κι ενώ θα περιμέναμε ο φίλος μας το σκαθάρι να έχει απογοητευθεί του έρχεται μια ιδέα· “Κι αν τα καταφέρω μόνος μου;” Προσπαθεί, βάζει όλη του τη δύναμη και τότε σαν από μηχανής Θεός εμφανίζεται η αγαπημένη του Μελανή… “(…) έμενε στη διπλανή φωλιά από τη δική του. Μαζί έπαιζαν παιχνίδια ανάμεσα στα χόρτα (…). Τα γέλια τους σκορπίζανε ανάμεσα στα λουλούδια σαν ανοιξιάτικες σταγόνες.”

Αυτή η Μελανή βρισκόταν τώρα δίπλα του, έτοιμη να τον βοηθήσει· τον έψαχνε παντού!! Όταν επιτέλους ο Μέλιος πάτησε ξανά στα 6 πόδια του ήθελε να της αποκαλύψει όλα όσα είχε δει όσο ήταν ανάποδα: τη φωτισμένη παπαρούνα, το θεόρατο δέντρο…

Λέτε να της έλεγε και για τα σύννεφα που σχημάτιζαν μία πουπουλένια καρδιά;;; Ποιός ξέρει; Το μόνο που ξέρουμε είναι πως ένα φεγγάρι στόλιζε το δρόμο για το σπίτι και τις φωλιές τους!! Κι ήταν ένα φεγγάρι. . . “Το φεγγάρι έφτιαχνε ένα χαμόγελο. Δύο αστέρια στάθηκαν από πάνω του, σαν μάτια…κι ένα χαμογελαστό πρόσωπο κρεμάστηκε στον ουρανό.”

Μηνύματα γεμάτα νόημα


Να μιλήσουμε για τα ζώα, να μιλήσουμε για τα ανταλλάγματα, για την άνευ όρων φιλία, για τη φύση και τις ομορφιές της που προσέχουμε μόνο όταν σιωπήσουμε;;; Ή να παρατηρήσουμε το από μοιρογνωμόνιο φτιαγμένο κέλυφος του πρωταγωνιστή μας και τη χωματένια μπάλα του που σαν άλλος πλανήτης κρύβει μέσα του κάθε τι πολύτιμο;; Να χαρούμε με τις εναλλαγές στον προσανατολισμό του κειμένου ή να σταθούμε στην ομορφιά των εικόνων της μικρής μας Μελανής με τις καρδούλες στην «πλάτη» κι ενός δέντρου καμωμένου με λέξεις, δαντέλες και υφές;;;

Το μόνο σίγουρο είναι πως ένα τέτοιο βιβλίο γίνεται “όπλο” στα χέρια γονέων και εκπαιδευτικών για να θίξουν ποικίλα θέματα και γιατί όχι να το χρησιμοποιήσουν και για θεατρικό παιχνίδι!! Ποιό παιδί άραγε θα διαλέξει την ακρίδα που πεινάει και ποιό την πεταλούδα που θαυμάζει την ομορφιά της;;

Βραβείο «Πηνελόπη Μαξίμου»


Ένα τρυφερό παραμύθι με έντονο συμβολισμό, για το οποίο ο συγγραφέας απέσπασε το 2015, το βραβείο «Πηνελόπη Μαξίμου» σε συγγραφέα βιβλίου αφήγησης βραχείας φόρμας για παιδιά από τον Κύκλο Ελληνικού παιδικού βιβλίου ενώ τα νέα που έγιναν γνωστά προ ημερών ότι πέρασε στην 6η του έκδοση, δεν είναι διόλου τυχαία!!!

Απέναντι


Ο αγαπημένος μας Μέλιος κοιμάται! Ένα όνειρο με ένα τεράστιο μαύρο φίδι με άσπρες γραμμές που κυρίευσε το δάσος τον έχει αναστατώσει, μα δε δίνει και πολλή σημασία! Η Μελανή, η αγαπημένη του, που εδώ και καιρό έχει πάει στην άλλη μεριά του δάσους, του έστειλε γράμμα· τον περιμένει “κάτω από τη βελανιδιά, πέρα από το ξέφωτο.” ΟΜΩΣ… Αχ! αυτό το φίδι που έβλεπε στον ύπνο του δεν ήταν άλλο από τον τεράστιο δρόμο που απλωνόταν τώρα μέσα στο δάσος… “Πώς θα περάσω ΑΠΕΝΑΝΤΙ;”

Χωρίς να χάσει διόλου το κουράγιο του, επιστρατεύει ό,τι έχει και δεν έχει… Ένα βιολετί πατίνι, ένα μπλε ποδήλατο, τα γαλάζια του πατίνια-ρόλερ, μα…Τζίφος… Πότε σπάει μία ρόδα, πότε δεν τον αφήνει κανένα αυτοκίνητο να περάσει, πότε γλιστράει και βρίσκεται «να κατρακυλά ανάμεσα στα χόρτα.» Φυσικά, και δεν το βάζει κάτω· σειρά έχουν ένα πράσινο φύλλο, μία κίτρινη μαργαρίτα, μία πορτοκαλί καλέντουλα ως άλλη μαγική σκούπα (!) και ένα κόκκινο ιπτάμενο χαλί φτιαγμένο από παπαρούνα. . . Δυστυχώς, τίποτε από όλα αυτά δε δουλεύει!!

Αν και αρχίζει η βροχή, ο Μέλιος μας δεν σκοτεινιάζει όπως ο ουρανός παρά σκέφτεται “Μπόρα είναι θα περάσει” !! Και πράγματι, ένα τεράστιο ουράνιο τόξο εμφανίζεται ικανό να κάνει το δρόμο να μοιάζει αδύναμος!! Ο Μέλιος “Χωρίς δεύτερη σκέψη έτρεξε στην άκρη του δρόμου, ανέβηκε στο ουράνιο τόξο και πέρασε…απέναντι! Είδε τη βελανιδιά κι έτρεξε κατά κει όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Ήταν εκεί και περίμενε…”

Οταν υπερνικάς κάθε εμπόδιο


Λαχτάρα να ανταμώσουμε τους αγαπημένους μας, δυσκολίες που ανακύπτουν και πρέπει να αντιμετωπίσουμε, εφευρετικότητα, αισιοδοξία… Επιγραμματικά, κάποιες από τις προς συζήτηση έννοιες που μας δίνει τούτο το βιβλίο!!

Εσείς, πόσα εμπόδια θα μπορούσατε να υπερνικήσετε για να φθάσετε εκεί που θέλετε;; (όπου “εκεί” βάλτε ένα πρόσωπο που αγαπάτε ή ένα αγαθό που επιθυμείτε!).


Μέσα από τη δεύτερη περιπέτεια των σκαθαριών Μέλιου και Μελανής ερχόμαστε σε επαφή με τη δύσκολη πλευρά της ζωής! Τίποτε δεν είναι εύκολο και οι προκλήσεις πάντα θα βρίσκονται μπροστά μας! Το σημαντικό, όμως, είναι να προσπαθούμε, να παλεύουμε κόντρα στις αντιξοότητες μέχρις ότου τα καταφέρουμε! Γιατί αυτό που θα μας περιμένει μετά το «ουράνιο τόξο» θα αξίζει τόσα και άλλα τόσα…

Τροφή για σκέψεις


Το κείμενο του Θοδωρή Παπαϊωάννου δίνει τροφή για πολλές σκέψεις, όχι μόνο για όσα αναφέρθηκαν παραπάνω μα και για άλλα, πιο “χειροπιαστά” θέματα, όπως τα χρώματα, τα λουλούδια, τα μεταφορικά μέσα και το ουράνιο τόξο που αρέσουν πάντα στα παιδιά!!

Από την άλλη, οι εικόνες της Ίριδας Σαμαρτζή, είναι για μία ακόμη φορά πολυσήμαντες· το γράμμα της Μελανής αρχικά, είναι ένα φύλλο σαν παλιό επιστολόχαρτο με μία μικρή τρυπούλα σε σχήμα καρδιάς και γραμματόσημο με σκαθάρι και χωμάτινη μπάλα – τί άλλο; Τα αυτοκίνητα φτιαγμένα από χαρτάκια, γράμματα, κολάζ υλικών, vintage μα και σύγχρονα, διασχίζουν το δρόμο που περνά μέσα από το δάσος με τους δαντελωτούς θάμνους και τα σκιώδη κυπαρίσσια!! Και ο ήλιος, αχ αυτός ο ήλιος “χαμογελούσε ανάμεσα από τα χρώματα του ουράνιου τόξου” τόσο γλυκά για να μας υπενθυμίσει πως μετά την καταιγίδα πάντα μα πάντα βγαίνει ο ήλιος!!

Βραβεία



Η τόσο άρτια αυτή συνεργασία επιβραβεύτηκε με το Ειδικό βραβείο Βιβλιοπωλείων Public 2016 ενώ ήταν στη βραχεία λίστα για το βραβείο σε εικονογράφο και σε συγγραφέα εικονοβιβλίου (Picture Book) για την εικονογράφηση και για το κείμενο από τον Κύκλο Ελληνικού παιδικού βιβλίου (2016) αλλά και υποψήφιο για το Κρατικό βραβείο παιδικού βιβλίου 2016 – Κατηγορία Εικονογραφημένο Παιδικό Βιβλίο. Η 5η του έκδοση, εδώ και λίγες ημέρες είναι γεγονός !!

Last but not least, το βιβλίο συνοδεύεται από 7 πολύχρωμα – όσο και το ουράνιο τόξο – τραγούδια, σε στίχους του συγγραφέα και σε σύνθεση & ενορχήστρωση του Ορέστη Παπαϊωάννου.

Αντάμα




Η τελευταία περιπέτεια των σκαθαριών ξεκινάει σε φάση χειμερίας νάρκης… Ναι, καλά διαβάσατε… “Οι δύο φωλιές γέμισαν με όνειρα.” Ο μεν Μέλιος ονειρεύεται πως βρέθηκε ανάποδα, η δε Μελανή ονειρεύεται πως περίμενε τον Μέλιο στη ρίζα μιας βελανιδιάς…

Η άνοιξη όμως έρχεται σύντομα και οι δύο αγαπημένοι ξεκινούν μία βόλτα μαζί στο δάσος!! Μία βόλτα που θα κινητοποιήσει όλες τις αισθήσεις τους!! Με την ακοή θα νιώσουν το κελάρυσμα του νερού: “Πολλοί ήχοι μαζί, με κάποιον μαγικό τρόπο, γίνονταν ένας. Είναι ο πιο όμορφος ήχος…ο ήχος της ζωής!” Το αγιόκλημα έγινε το πρώτο τους γεύμα για δύο… “Τι γεύση! Δεν μοιάζει με καμιά”.

Ένα ηλιοβασίλεμα γέμισε τα μάτια




τους με ήλιο και θάλασσα!! “Δεν είναι όμορφος ο κόσμος; Είναι, γιατί τον βλέπουμε μαζί”. Όταν νύχτωσε, κάποια νυχτολούλουδα σαν άλλα αστέρια εμφανίστηκαν και τους κράτησαν στην αγκαλιά τους για ένα ολόκληρο βράδυ οξύνοντας την αίσθηση της όσφρησης!! Και η βόλτα τελείωσε και ο χρόνος κύλησε “ώσπου έφτασαν πάλι τα πρώτα κρύα. (…) Χωρίς κανέναν ήχο, κατ


άλευκες νιφάδες προσγειώνονταν απαλά στη γη.

” Τί τυχερά που ήταν τα σκαθαράκια μας που είχαν έξι πόδια για να το αγγίζουν!! Μα δεν ήταν μόνο για αυτό τυχερά… Είχαν βρεθεί μαζί, είχαν ξεπεράσει εμπόδια για να είναι μαζί και πλέον δεν ήθελαν να αποχωριστούν ξανά ο ένας τον άλλον…” Ξέρεις…η φωλιά που έφτιαξα… είναι ευρύχωρη… και… μας χωράει και τους δύο. Θέλεις; Δεν θα είναι πια η φωλιά μου. Θα είναι η φωλιά μας” ρώτησε ο συνεσταλμένος Μέλιος για να του απαντήσει αποφασισμένη η Μελανή: “Δεν θα είναι πια ο κόσμος. Θα είναι ο κόσμος μας“.



Κοίταξαν, μύρισαν, άγγιξαν, γεύτηκαν και άκουσαν ό, τι άφηναν πίσω τους και μπήκαν στην καινούρια τους φωλιά αγκαλιασμένοι!!” Τι όνειρα, άραγε, να έβλεπαν ΑΝΤΑΜΑ ;

Βιβλία και για ενήλικες


Τί παραπάνω χρειάζεται να πω και να γράψω;; Μάλλον έχετε καταλάβει πως τα τρία αυτά βιβλία μιλούν τόσο μα τόσο όμορφα


για την αγάπη που θα ζήλευαν ακόμη και λογοτέχνες που απευθύνονται σε ενήλικο κοινό!! Το τελευταίο βιβλίο είναι ίσως και το πιο αγαπημένο μου, δε θα το κρύψω, γιατί κι εγώ μετά από πολλά χρόνια είμαι με τον άνθρωπό μου ΑΝΤΆΜΑ, κι αυτό δεν το αλλάζω με τίποτα!! Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κείμενο και εικόνα σε αυτό το έργο, συγχωρείστε με… Είναι ένα έργο που ξεκινάει ήδη από τα εσώφυλλα του βιβλίου και μας μιλ


άει για αισθητηριακά όργανα, για τις 5 αισθήσεις, για τις εποχές, για τη φύση, για την ομορφιά, για την κοινή πορεία, τις κοινές εμπειρίες, τις αποφάσεις ζωής, το μαζί… Τί άλλο να ζητήσει κανείς;;;

Οι εικόνες της Ίριδας Σαμαρτζή είναι τόσο πολύχρωμες και ζωντανές που λες και μπορείς κι εσύ, διαβάζοντας, να νιώσεις τη γλύκα του ηλιοβασιλέματος ή το κρύο του χιονιού!! Και όλα αυτά τα νιώθεις διπλά όταν κρατάς το χέρι κάποιου, έτσι δεν είναι;;

Πόσο διαφορετική είναι η ζωή μας – πιο πολύχρωμη, πιο αισιόδοξη πιο γεμάτη – όταν έχουμε δίπλα μας αυτούς που αγαπάμε; Η καρδιά στη θέση του τόνου στον τίτλο δίνει όλο τον παλμό του βιβλίου· ξεχειλίζει από αγάπη και μαζί του – μικροί και μεγάλοι – γινόμαστε κοινωνοί πολλών σημαντικών μηνυμάτων!! Αυτά τα μηνύματα μάλλον έγιναν “αιτία” και για το Ειδικό βραβείο Βιβλιοπωλείων Public 2019 που αποκόμισε το βιβλίο!

Δραστηριότητες για το σπίτι ή το σχολείο




Πάμπολλες δραστηριότητες μπορούμε να σχεδιάσουμε με αφορμή τα τρία αυτά βιβλία είτε στο σπίτι με τα παιδιά μας είτε στο σχολείο με τους μαθητές μας… Θέλουμε να επικεντρωθούμε στα γνωστικά στοιχεία που μας παρέχουν τα κείμενα (π.χ φύση και διαφορετ


ικές εποχές) ή στα συναισθηματικά (αγάπ


η, συνεννόηση, ομόνοια);;

Ενδεικτικά αναφέρω 3, μία για κάθε βιβλίο…

  • Ξαπλώνουμε ανάσκελα στο πάτωμα και ζωγραφίζουμε τί βλέπουμε ανάποδα!!

  • Σχεδιάζουμε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι και ξεπερνάμε εμπόδια μέχρι να φθάσουμε στο τέρμα απέναντι!!

  • Πειραματιζόμαστε με υφές, γεύσεις, μυρωδιές συζητώντας παράλληλα πόσο χρήσιμες είναι όλες οι αισθήσεις και πώς μπορούμε να συμπεριφερόμαστε σε ανθρώπους που στερούνται μία ή/και περισσότερες αισθήσεις!!